Η Οικία του Αθανάσιου Χατζόπουλου υφίσταται. Έχει ανακαινισθεί και έχει γίνει αρχιτεκτονικό γραφείο του Αρχιτέκτονα Χρήστου Ρεντίφη, κατοίκου Μεγάλης Βρύσης.

Χάρτης του/της Μεγάλης Βρύσης, Ροδίτσα 351 00

Εγκατάσταση Ελλήνων Προσφύγων στην περιοχή της Λαμίας Ανοίξτε τον σύνδεσμο για ανάγνωση

Οικισμός Προσφύγων Μεγάλης Βρύσης Ανοίξτε τον σύνδεσμο για ανάγνωση

Πριν την ανάγνωση για τον οικισμό της Μεγάλης Βρύσης Λαμίας, θέλω να συμπληρώσω ορισμένα στοιχεία του πονήματος - αφιερώματος τα οποία δεν αναφέρονται και είναι ουσιαστικά.
Είμαι απόγονος του αναφερομένου στο αφιέρωμα, Παναγιώτη Μονοπάτη του Δημητρίου από τα Δαρδανέλια (Τσανάκαλε) και της Άννας Μονοπάτη (Τροία). Είχαν αποκτήσει πέντε παιδιά (2 αγόρια και 3 κορίτσια).
Τον Δημήτριο, τον Γεώργιο, τη Βασιλική (η μητέρα μου), την Ευφροσύνη και τη Τριανταφυλλιά.
Η μητέρα μου Βασιλική νυμφεύτηκε τον Ηλία Δημητρίου Μαυρογόνατο, καταγόμενου από το Ραπτόπουλο (Δήμος Απεραντίων) Ευρυτανίας δημιουργήθηκε από τον Προπάππου μου Μαυρογόνατο Πολύζο περί τα 1753.
Ο πατέρας μου το 1975 με δικές του ενέργειες τον μέχρι τότε οικισμό προσφύγων, Μεγάλης Βρύσης ο οποίος υπαγόταν στη Κοινότητα Ροδίτσης, έγινε Κοινότητα. Εξελέγη Πρόεδρος δύο τετραετίες και το έργο του ήταν μεγαλειώδες, για την τότε εποχή το οποίο εξακολουθεί να είναι και σήμερα.
Θα αναφερθώ επιγραμματικά, όσων θυμάμαι:
Ίδρυση της κοινότητας με εκλογές.
Δημιουργία του γραφείου, με ανταποκριτή ΟΓΑ και Ληξίαρχο και πλήρη οργάνωσή του με τον απαραίτητο εξοπλισμό.
Αγορά απορριμματοφόρου οχήματος με δικά του έξοδα.
Σχέδιο πόλεως της κοινότητας με δενδροφύτευση (νερατζιές) και του παρακείμενου σημερινού αλσυλλίου με πεύκα.
Ασφαλτόστρωση - πεζοδρόμια.
Κατασκευή γηπέδου και παιδικής χαράς, πλατεία.
Ύδρευση ανεξάρτητη για τη Κοινότητα, ένα μεγάλο έργο, το νερό έχει βγεί το καλύτερο πόσιμο της όλης περιοχής.
Το διώροφο σημερινό κτίριο της Κοινότητας.
Με ενέργειες του πωλήθηκαν 4 στρέμματα εκκλησιαστικού κλήρου στον ΟΑΕΔ όπου κτίστηκε ένα μεγάλο και σύγχρονο συγκρότημα.
Με τα χρήματα έχτισε τον καινούργιο Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου, μέχρι και το τέμπλο, ξυλόγλυπτα, καθίσματα κλπ.
Με δικές του ενέργειες στην περιοχή Μαυρομαντίλας απαλλοτριώθηκαν χωράφια και έγινε η βιομηχανική ζώνη από την ΕΤΒΑ. Αναπτύχθηκε έτσι η περιοχή και με τις αποζημιώσεις ωφελήθηκαν τα μέγιστα οι κάτοικοι.
25 στρέμματα εκκλησιαστικού κλήρου περιήλθαν στη Κοινότητα και πουλήθηκαν σε ιδιώτες και κατασκευάστηκε το Νηπιαγωγείο.
Τέλος ενήργησε για την κατασκευή του κολυμβητηρίου Λαμίας, επί Κυβερνήσεως Κωνσταντίνου Καραμανλή με Υφυπουργό τον Αχιλλέα Καραμανλή, λόγω προσωπικής τους φιλίας επί σειρά ετών.
Κοινωνικό έργο αναξιοπαθούντων κ.π.α αγαθοεργίας.
Κοιμήθηκε το 1988 σε ηλικία 60 ετών. Άφησε πίσω του τεράστιο έργο, χωρίς να αποκομίσει απολύτως τίποτε, σε σημείο που δεν δέχθηκε τη σύνταξη του ως Πρόεδρος αφού παραιτήθηκε λίγους μήνες πριν να τη δικαιούται. ΑΙΩΝΙΑ ΣΟΥ Η ΜΝΗΜΗ

Από κάποιο συνέδριο... Αθήνα

ΑΠΟ ΤΗ ΣΑΪΔΕ ΧΑΝΟΥΜ ΣΤΟ ΣΙΔΝΕΫ ΜΕΡΛΙΝ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΥ ΦΗΜΗΣ ΠΟΡΤΟΚΑΛΙΑ ΤΟΥ: Η ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΕΠΑΥΛΗ ΤΗΣ ΛΑΜΙΑΣ

   Αρχικά το κτήμα αυτό ανήκε στη Σαϊδέ Χανούμ,σύζυγος του Χαλίλ Μπέη, διοικητή της Λαμίας.Με την έναρξη του αγώνα του 1829,η Σαϊδέ Χανούμ πώλησε άτυπα όλη την έκταση στον Νικόλαο Στουρνάρη κατά τα 2/3 και στον Ανδρέα Φαρδή κατά 1/3 έξ αδιαίρετου.

   Μετά την υπογραφή του Πρωτοκόλλου του Λονδίνου στις 3 Φεβρουαρίου 1830, με το οποίο επετράπη στους Τούρκους , οι οποίοι είχαν εγκαταλείψει το ελληνικό έδαφος με την έναρξη της ελληνικής επανάστασης , να επανέλθουν στην Έλλαδα και να πωλήσουν τις εκτάσεις που κατείχαν , η Σαϊδέ Χανούμ , προέβαλε ακυρότητα της πιο πάνω άτυπης πώλησης αξίωσε από τους Ν. Στουρνάρη και Α. Φαρδή να ξαναγοράσουν το κτήμα.Το 1837 οι πιο πάνω συγκύριοι με την 484/20-11-1837 απόφαση, αναγνωρίστηκαν από την Επιτροπή των Οθωμανικών Κτημάτων κύριοι του παραπάνω τσιφλικίου της Μεγάλης Βρύσης.

   Το έτος 1866 ο Ν. Στουρνάρης παραχώρησε ατύπως στην κόρη του Ειρήνη Στουρνάρη τα 2/3 που του ανήκαν. Η Ειρήνη Στουρνάρη το 1871 έδωσε ως προίκα στο σύζυγό της Κάρολο Μέρλιν Πριόρ το μερίδιο της έκτασης αυτής.

   Ο άλλος συγκύριος, Ανδρέας Φαρδής , πέθανε το Δεκέμβριο του 1875 και με τη διαθήκη του κατέλειπε το μερίδιό του στην Ειρήνη Στουρνάρη.

   Το 1885 η Ειρήνη Στουρνάρη-πεθαίνει και ιδιοκτήτες της όλης έκτασης γίνονται ο σύζυγος της Κάρολος Μέρλιν και τα παιδιά τους, Αλφρέδο, Σίδνεϋ, Έδγκαρ, Χάρολντ, Τζέρολντ και Ρούμπη.

   Το 1904 ο Αλφρέδος και ο Χάρολντ και το 1905 ο Τζέρολντ πωλούν τα μερίδιά τους στον αδερφό τους Σίδνεϋ. την ίδια χρονιά η Ρούμπη και ο Έδγκαρ, πωλούν τα μερίδιά τους στον ανδρέα Καμπά (ιδρυτή της μετέπειτα οινοποιϊας). Το 1907, ο Ανδρέας Καμπάς πώλησε στο Σίδνεϋ Μέρλιν τα 2/6 που είχε στην κατοχή του . Ο Σ. Μέρλιν απέμεινε ο μόνος και αποκλειστικός ιδιοκτήτης της έκτασης των 30.000 στρεμμάτων της Μ. Βρύσης.

   Ο Σίδνεϋ Μέρλιν (1875-1952) παντρεύτηκε τη Ζαϊρα Θεοτόκη , κόρη του πρωθυπουργού Γ. Θεοτόκη, στις 15 Αυγούστου 1902 στην Κέρκυρα. Το 1910 ο Μέρλιν αποφάσισε να εγκατασταθεί μόνιμα στο κτήμα της Μ. Βρύσης , αλλά η γυναίκα του αρνήθηκε να τον ακολουθήσει και χώρισαν.

   Ο Σ. Μέρλιν , ο οποίος είχε σπουδάσει γεωπόνος στη γερμανία, ήρθε στη Μεγάλη Βρύση με σκοπό να αξιοποιήσει το μεγάλο αυτό κτήμα. Ύστερα από την αποξήρανση αυτής της ελώδους έκτασης και λίγο προτού χωρίσει με τη Ζαϊρα, έφερε ένα είδος πορτοκαλιών από την Αμερική από τα οποία αφαίρεσε το σπόρο και δημιούργησε τα ομφαλοφόρα πορτοκάλια, τα παγκοσμίως γνωστά με το όνομα Μέρλιν. Εδώ σ΄αυτό τα κτήμα έκαμε τα πρώτα του πειράματα και τις πρώτες δοκιμές. Αν λοιπόν ο Σ. Μέρλιν δεν εξαναγκαζόταν,εξαιτίας του οικογενειακού γεγονότος να πουλήσει το κτήμα της Μ.Βρύσης το 1918 στο Χρήστο Στεργιόπουλο- Κόγκα , και να φύγει για την Κέρκυρα , τότε τα πορτοκάλια Μέρλιν , το Κουμ Κουάτ και το περίφημο βούτυρο Κερκύρας , δε θα ήταν προϊόντα της κάτω Κορακιάνας της Κέρκυρας , αλλά της Λαμίας.

   Ο Σ. Μέρλιν θα παντρευτεί την Αικ. Ιγγλέση από την Κεφαλλονιά , θα αγοράσει ένα κτήμα 750 στρ. στην κάτω Κορακιάνα Κέρκυρας και θα παράγει τα πιο πάνω γνωστά προϊόντα.

   Το κτήμα της Μεγάλης Βρύσης θα περάσει στα χέρια του Χρήστου Κ. Στεργιόπουλου Κόγκα με το 15328/28-11-1918 συμβόλαιο του Συμβολαιογράφου Λαμίας Δημ. Δημολιούλια.

Σχετική εικόνα

ΠΗΓΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ
www.facebook.com

ΠΗΓΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΗΣ
blogs.sch.gr/dimmvrysis
Από το βιβλίο: Νίκος Ταξ. Δαβανέλλος, Λαμία, τα πρόσωπα (1760-1930)

23ο Δημοτικό Σχολείο Λαμίας: Επίσκεψη στην έπαυλη των πελαργών

Το κτήμα της Μεγάλης Βρύσης θα περάσει στα χέρια του Χρήστου Κ. Στεργιόπουλου Κόγκα με το 15328/28-11-1918 συμβόλαιο του Συμβολαιογράφου Λαμίας Δημ. Δημολιούλια.